‘Vroege kerk was overtuigd van de waarde van het christelijk geloof’Datum: 06-10-2009 GOUDA – ‘Eén van de lessen die we kunnen trekken uit het leven van de eerste christenen, is dat ze zich niet schaamden voor hun geloof, maar juist overtuigd waren van de meerwaarde ervan.’ Dat zei Drs. J.W. van Berkum op de bijeenkomst van onze kiesvereniging, 29 september jongstleden. Hij sprak daar over De Vroege Kerk, een onderwerp waar het Wetenschappelijk instituut van de SGP zich dit voorjaar over gebogen heeft. Dhr. Van Berkum is medewerker van dit instituut.
Er zijn veel overeenkomsten tussen de christenen in de eerste eeuwen na Christus en christenen anno 2009, aldus Van Berkum. Christenen zijn in de minderheid, een antichristelijke moraal domineert de samenleving en er is veel onbegrip en kritiek ten aanzien van christenen.
De kerkvaders spraken vaak negatief over de wereld, maar riepen christenen tegelijkertijd op tot gastvrijheid en zorg voor de medemens – christen én heiden. Als de heidenen vluchtten voor een epidemie, bleven christenen om de zieken te verzorgen. Hun houding leert christenen in onze tijd dat ze zich niet af moeten zonderen van de samenleving, maar actief zorg moeten dragen voor hun medemens.
De Vroege Kerk zag de overheid als door God ingesteld, zelfs in tijden van vervolgingen. Dat betekent niet dat ze in alles gehoorzaamden, bijv. als het de keizerverering betrof. Men wilde de keizer eren als overheid, maar niet als god. Als christen een overheidsambt bekleden was niet eenvoudig in die tijd, maar het gebeurde wel.
De vroege christenen kregen veel kritiek van hun medeburgers. Ze namen die altijd serieus. Ze legden uit wat er feitelijk gebeurde in hun samenkomsten en deden een beroep op de redelijkheid van hun tegenstander. Ze gingen ook in de aanval door de zwakheden van de heidense godsdiensten zichtbaar te maken. Ze waren overtuigd van de superioriteit van het christelijk geloof.
Samengevat: de eerste christenen waren zichtbaar, zorgzaam, gehoorzaam, lijdzaam, leefden in distantie tot de cultuur van hun tijd, streefden naar een heilig leven en waren apologetisch bezig. Met de woorden van Markus Felix: ‘ Wij spreken geen grote dingen, maar wij leven ze’.
Terug naar het overzicht |
